Do poradni psychologiczno-pedagogicznych zgłaszają się rodzice, których dzieci potrzebują wsparcia na różnych płaszczyznach. Wsparcie to najczęściej obejmuje kwestie edukacyjne, ale i społeczne. Do poradni trafiają dzieci od najmłodszych lat, a nawet miesiecy. Często pierwsza wizyta u każdego z tych specjalistów budzi wiele wątpliwości, pytań, a nawet stresu. Nic dziwnego, jeśli nigdy nie miało się z tym do czynienia. Postaram się najlepiej jak potrafię, opisać jak powinna przebiegać taka wizyta, aby rozwiać wątpliwości.

Najważniejszą, niezbędną wręcz kwestią jest wybranie dobrej placówki i dobrego specjalisty. Niestety dla wielu nieuniknione jest trafienie do złego miejsca lub na zwykłego partacza. Na szczęście w dobie internetu można znaleźć opinie i tym się zasugerować. Gabinety psychologiczne są różne, od małych klitek z małą ilością zabawek do pięknych gabinetów ze świetnymi zabawkami. Najważniejsze jest jednak nie co, a kogo tam spotkacie. Kluczową kwestią jest psycholog, który będzie z Wami i Waszym dzieckiem rozmawiał, bawił się, przebywał. Może to jest moje osobiste zdanie, ale psycholog przede wszystkim musi lubić ludzi, nie wspominając o dzieciach, jeżeli z takimi pracuje, powinien być empatyczny i umiejący słuchać. Fajnie, jeśli jest kreatywny, bo wtedy mała klitka z niewielką ilością zabawek nie jest przeszkodą, by zajęcia były świetne. Oczywiście o wiedzy i doświadczeniu nie będę wspominać, bo to fakt oczywisty.

No dobrze, wróćmy jednak do tematu, czyli jak powinna wyglądać wizyta u psychologa z dzieckiem. Ważne jest, aby już od pierwszego kontaktu z miejscem czuli Państwo, że są “zaopiekowani” tj. dostajecie odpowiedzi na pytania organizacyjne, nie czujecie, że nic nie wiecie i informowani jesteście o przebiegu spotkań.

Pierwsze spotkania z psychologiem mają najczęściej charakter:

  • konsultacyjny np. gdy rodzić chce upewnić się, czy jego obawy związane z rozwojem dziecka mają racje bytu, czy też nie.
  • diagnostyczny i wtedy zdarza się, że dodatkowo obecni są inni specjaliści w tym lekarz psychiatra.
  • jako wstęp do terapii w momencie, gdy dziecko ma postawioną diagnozę i rodzice chcą, by rozpoczął zajęcia w danej placówce.

Spotkania te odbywają się od jednego do kilku w zależności od potrzeb dziecka i specjalistów.

 Zanim psycholog pozna się z dzieckiem, powinno dojść do spotkania specjalisty tylko z jego rodzicami/opiekunami prawnymi. Spotkania te mają na celu zebranie jak najwięcej informacji odnośnie jego funkcjonowania i rozwoju od narodzin do czasu obecnego, włączając informację z okresu ciąży. W drugiej kolejności odbywa się spotkanie z dzieckiem. Takie spotkania, jeśli są diagnostyczne lub konsultacyjne najczęściej są dwa, ale i więcej. Spotkania zwłaszcza pierwsze powinno mieć charakter zabawy i wzbudzenia poczucia bezpieczeństwa u dziecka. Na podstawie zabawy, a przy tym rozmów z dzieckiem specjalista jest w stanie wiele się dowiedzieć. Specjalista powinien podążać za dzieckiem, jego zainteresowaniami i do nich nawiązywać również proponując swoje aktywności. Czasami oprócz zabawek używane są materiały obrazkowe lub jeżeli dziecko jest starsze, pomija się zabawę i opiera się spotkanie na rozmowie czasem na testach psychologicznych.

Po spotkaniach z dzieckiem odbywa się ponownie spotkane tylko z rodzicami, gdzie przekazywana jest informacja zwrotna na temat funkcjonowania ich pociechy.

Podsumowując

Ważne, żeby dziecko czuło się komfortowo i nie odczuwało, że jest poddawane testom, i bacznie obserwowane.

Ważny jest wybór miejsca i placówki.

W gabinecie psychologicznym ZABAWA jest jedną z kluczowych form sprawdzenia umiejętności dzieka, zwłaszcza tego młodszego.

Co o tym myślicie? Jakie są Wasze doświadczenia?